Έξοδος Λερώνει

Όταν πηγαίνουμε σε ένα ταξίδι, θέλουμε τα πάντα "στην τάξη." Το τέλος της ζωής μας φαίνεται σαν το απόλυτο "ταξίδι." Φαντάζομαι τον εαυτό μου με όλα τακτοποιημένα ιδανικά, καθαρό, και στη θέση του, κατά προτίμηση με ένα όμορφο φιόγκο. Κάθομαι στην τάξη γύρω από το περιβάλλον μου, αφού προηγουμένως ελεγχθεί από ό, τι για TTD (δραστηριότητες) λίστα μου. Θα είχα κάνει τεράστιες επιπτώσεις για τα αίτια και μου έθεσε άψογη, φιλανθρωπικά παιδιά. Ταυτόχρονα, θα είχα μια καθαρή κουζίνα και τουαλέτες.

Θα ήθελα ίσως να απολαμβάνετε τέλεια chai με το σωστό μίγμα τζίντζερ και κάρδαμο? Που δεν βράζει πάνω, ενώ πήγα να πάει να κάνει κάτι άλλο (για TTD λίστα μου). Απολαμβάνοντας Chai μου στην πολυθρόνα μου τυλιγμένο σε μια κουβέρτα μαλακά και άνετα από την Ινδία (αν είναι κρύο), θα απολαμβάνουν ξέροντας ότι όλα θα μπορούσα να φανταστώ την επίτευξη έχει ολοκληρωθεί? Και τώρα μπορώ να ξεκουραστεί ειρηνικά, όπως και στην υπόλοιπη απόλυτο ...

Φυσικά, ο πραγματιστής σε μένα συνειδητοποιεί ότι πρέπει να δαμάσει την ιδεαλιστική σε μένα και το παραπάνω σενάριο πιθανότατα δεν θα διαφαίνεται. Δεν έχει για τις διασημότητες που έχουν περάσει πρόσφατα, μαζί με εκείνα στην προσωπική μου ζωή. Οι αναχωρήσεις έχουν σίγουρα με έκανε να σκεφτώ περισσότερο θνησιμότητας μου και πώς θα μετρηθεί η ζωή μου, όταν ο χρόνος μου έρχεται.

Πρόσφατα "εξόδους" έχουν ώθησε να σκεφτούμε περισσότερο όσον αφορά το τι πραγματικά έχει σημασία για μένα. Θέλω να προσπαθήσουμε να επικεντρωθούμε περισσότερο σε αυτά και αφήστε τα υπόλοιπα "στατική" go ... Νομίζω ότι οι προτεραιότητες του ως ένα γράφημα πίτας στο μυαλό μου. Υπάρχουν τα κατάλληλα κομμάτια που κατανέμεται σε κάθε προτεραιότητα. Η κόρη μου βρέφος, Μάγια, για παράδειγμα, παίρνει το μεγαλύτερο κομμάτι για τώρα. Στη συνέχεια, υπάρχει ένας δεσμός μεταξύ του συζύγου και του γιου μου, που ακολουθείται από τα κατοικίδια ζώα μου, στη συνέχεια, τους στόχους και τα όνειρά μου. Εάν άλλα στοιχεία που ενισχύουν αυτά τα κονδύλια, που φιλτράρονται? Αν όχι, θα φιλτράρονται.

Η παλαιότερη παίρνω? Και όπως βλέπω τους συναδέλφους τους συντρόφους αναχωρήσει, βλέπω ότι πρέπει να είμαι όλο και πιο ορθολογική κατανομή στο χρόνο μου, την ενέργεια και τους πόρους. Είμαι όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι υπάρχει ένα όριο στο τι και πόσο μπορούμε να δώσουμε, έτσι πρέπει να μάθουν να κάνουν σοφότερες επιλογές καθημερινά. Με αυτό τον τρόπο, ο πραγματιστής σε μένα μπορεί να προσπαθήσει να ανταποκριθεί ιδεαλιστική εικόνα μου λίγο περισσότερο κάθε μέρα.