Tuinieren Gedachten

Leven Lessen uit My Garden

Mijn prachtige tuin heeft me geleerd veel. Tuinieren draagt ​​bij aan mijn gevoel voor evenwicht door te helpen me af te remmen. Het is meditatief, ontspannen, en verzorgende. De meeste van alles, het geeft mij veel inspiratie, vreugde en aarding. Ik kijk ernaar uit om met haar als het van me weg in de winter en verheugen in onze reünie elk voorjaar. Het is een oude, vertrouwde vriend die nooit faalt mij. De persoonlijke beloningen komen niet alleen uit de resultaten, maar de daad van het tuinieren zelf. Het is de enige manier waarop ik kan mijn wereld op mijn eigen voorwaarden en doel koesteren voor de resultaten die ik wil mogelijk een hand in het bereiken. Ik gretig elke dag op zoek naar de tekenen van een antwoord op mijn verzorging. De reacties die ik zie en ruik zijn geschenken van boven en een aansluitpunt om iets veel hoger en groter dan ons. Deze feestelijke geschenken bevestigen mijn vreugde te leven.

Ondanks de vreugde en plezier, is tuinieren niet op prijs gesteld door of wordt zeer geschikt voor de lui! Het leert dat hard werken, geduld en doorzettingsvermogen waarschijnlijk zal betalen, maar wordt niet gegarandeerd, net als in andere gebieden van het leven. Net als je meer dan je dacht dat je kon gewied, zal er meer binnenkort! Dat is wanneer leren we dat de handeling van het wieden zelf meditatieve is, net als de afwas kan is in haar herhaalde bewegingen. Maar er is het extra voordeel dat ze buiten, het voelen van de wind en de zon tegen onze huid. We zijn weer aan herinnerd hoe leuk het is om te leven, verbinden met de aarde en de wereld, terwijl waardoor het netter.

Af en toe, zonder veel opzet, word ik verrast door mijn tuin (en leven). Het verbaast mij, en ben onder de indruk dat er iets onverwachts is uitgegroeid tot mijn ogen en smaakpapillen verrassen. Hoe ongelooflijk sensuele tuinieren kan zijn! Heb ik verwacht dat bloem een ​​dergelijke levendige geel zijn? Ik wist niet dat ik had zo'n fel rode tulpen! Het is mijn persoonlijke paradijs dat mij vervult met onmetelijke trots. En het is zeker geen pijn doet als de buren spreken over de schoonheid of hoe ze kijken uit naar het zien van mijn prachtige irissen per jaar. Ze maken deel uit van het ritueel markeren van de officiële begin van de lente en de zomer.

Ik ben verdrietig om het einde van mijn tuin-seizoen te zien, net als ik verdrietig ben tot het einde van iets zinnigs in mijn leven te zien. Maar alles wat ik kan doen is herinneren aan de schoonheid bracht in mijn leven als gevolg van mijn tuin en geliefden in mijn leven. Ik koester de momenten met beide. Ze zullen nooit meer komen. Maar ik kan vooruit te kijken naar onvoorstelbare wonder, schoonheid, leren, en de liefde weer het volgende jaar in mijn tuin en het leven.